Тоҷикӣ
Русский
English
Ҳозирин ва дӯстони гиромӣ,
ҳамкорон ва шарикони арҷманд,
Имрӯз рӯзи таърихӣ ва муҳим барои соҳаи авиатсияи граждании Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҷумҳурии Мардумии Чин мебошад, яъне ифтитоҳи парвози мустақим байни пойтахтҳои Пекин ва Душанбе.
Боиси зикр аст, ки бо дастгириҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, хоссатан Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамкориҳо бо бисёр мамлакатҳои пешрафтаи ҷаҳон вусъати тоза меёбанду ба рушду нумӯи соҳаи авиатсияи граждании кишвар боис мегарданд.
Дар натиҷаи сафари давлатии Раиси Ҷумҳурии Мардумии Чин муҳтарам Си Ҷинпин ба Ҷумҳурии Тоҷикистон моҳи июли соли 2024 аз ҷониби Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон оид ба зиёд намудани теъдоди парвозҳо байни пойтахти Тоҷикистону Чин ва кушодани хатсайрҳои нави ҳавоӣ байни дигар шаҳрҳои ду кишвар ба Агентии авиатсияи гражданӣ дастуру супоришҳои мушаххас дода шуда буданд.
Натиҷаи дастгириҳои Сарвари кишвар ва баргузории вохуриҳои дуҷониба буд, ки шуруъ аз 16 июни соли 2025 парвозҳои мусофиркашонии мустақим миёни фурудгоҳҳои Пекин ва Душанбе оғоз гардида, ҳафтае ду маротиба амалӣ карда мешаванд.
Ин хатсайр на танҳо василаи нақлиётии байни ду давлат аст, балки рамзи таҳкими муносибатҳои дуҷониба, ҳамкории созанда ва эҳтироми мутақобила байни кишварҳои мо мебошад. Мо бовар дорем, ки оғози ин парвоз ба рушди ҳамкории иқтисодӣ, густариши мубодилаи фарҳангӣ ва сайёҳӣ ва ҳамчунин ба рушди сармоягузорӣ мусоидат хоҳад кард.
Тоҷикистон ҳамкории бисёрсолаи судманд бо Чинро баланд арзёбӣ намуда, бовар дорад, ки кушодани ин хатсайрҳо мардум ва фарҳанги ҳарду кишварро бештар ба ҳам мепайвандад ва равобити байналмилалиро боз ҳам тақвият мебахшад.
Аз фурсати муносиб истифода бурда, аз ҳамаи онҳое, ки дар татбиқи ин лоиҳа саҳм гузоштанд — ширкатҳои ҳавопаймоӣ, мақомотҳои авиатсионӣ, дипломатҳо ва мутахассисони соҳаи авиатсияи гражданӣ сипосгузорам.
Зиндаву поянда бод дӯстии байни мардуми Тоҷикистон ва Чин.
Чи тавре, ки Рӯдакии бузург қайд намудааст:
Ҳеҷ шоди нест андар ин ҷаҳон,
Бартар аз дидори рӯи дӯстон.
Ташаккур барои диққататон!
Адиб, олим ва асосгузори адабиёти муосири тоҷик. Аввалин Президенти Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Муаллифи асарҳои «Таърихи амирони манғитияи Бухоро», «Таърихи инқилоби фикрӣ дар Бухоро», «Намунаи адабиёти тоҷик», «Дохунда», «Ғуломон», «Ёддоштҳо» ва дигар асарҳо, ки ба 29 забони хориҷӣ нашр шудаанд.
Олим, академики Академияи Илмҳои ИҶШС, арбоби ҳизбӣ ва давлатӣ, муаллифи китоби оламшумули «Тоҷикон» ва зиёда аз 300 асару мақолаҳо.
Шоири халқӣ, раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ, Раиси Кумитаи якдилии халқҳои Осиё ва Африқо. Барои достонҳои «Қиссаи Ҳиндустон»(1948), «Ҳасани аробакаш», «Чароғи абадӣ», «Садои Осиё»,(1960) «Ҷони ширин» (1963) бо ҷоизаҳои давлатии ИҶШС, ҶШС Тоҷикистон ва байналмилалии ба номи Ҷ. Неҳру (1967) сарфароз шуда буд.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон. 19 ноябри соли 1992 дар иҷлосияи XVI Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон раиси Шўрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, 6 ноябри соли 1994 бори аввал, солҳои 1999, 2006 ва 2013 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардидаст.
Нусратулло Махсум (Лутфуллоев) ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1924-1926 раиси Кумитаи инқилобии ҶМШС Тоҷикистон, солҳои 1926-1933 раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.
Ходими давлатӣ ва ҳизбӣ. Солҳои 1929-1931 котиби Ҳизби коммунистии ҶШС Тоҷикистон, солҳои 1933-1937 Раиси Кумитаи Иҷроияи Марказии ҶШС Тоҷикистон.
